Tagarchief: rivierenland

Titel: TIJDTINTEN

Lokatie: ziekenhuis Rivierenland

Formaat: 60 x 40

Materiaal: acryl op karton in houten lijst

(met de pijltjes kun je scrollen door de foto’s)

Titel: TWITTER TINTEN

Lokatie: ziekenhuis Rivierenland

Formaat: 115 x 85

Materiaal: acryl op canvas

(met de pijltjes kun je scrollen door de foto’s)

Titel: ECHO TINTEN

Lokatie: ziekenhuis Rivierenland

Formaat: 115 x 85

Materiaal: acryl op canvas

(met de pijltjes kun je scrollen door de foto’s)

TIKTAK TINTEN

Dan loop ik wel te zeuren dat het zo moeilijk wordt om de schilderijen los te laten, maar als ik het dan doe, dan moet ik ze wél goed fotograferen! Deze foto doet totaal geen recht aan de knalkleuren van het schilderij, maar er zijn ergere dingen in de wereld. Kanker bijvoorbeeld. Gisteren heb ik dit schilderij opgehangen in ziekenhuis Rivierland Tiel. En gisteren hebben de oncologen een gesprek gehad over de toekomst van m’n moeder. Wel of niet aan de chemo, that’s the question. Ook bij dit hangt weer een kaartje met: ‘Vind je dit schilderij mooi? Neem het dan mee, gratis en voor niets! Vind je dit schilderij wat waard? Doneer dan een bedrag op giro 26000 t.n.v. KWF Kankerbestrijding.´

TUSSENTINTEN

Ik heb heel veel geschilderd de laatste tijd, maar door het slechte weer drogen de schilderijen veel langzamer dan eerst. Dit schilderij heb ik gisteren (27 september 2012) opgehangen. En ook hier hangt een kaartje naast met de tekst: ‘Vind je dit schilderij mooi? Neem het dan mee, gratis en voor niets! Vind je dit schilderij wat waard? Doneer dan een bedrag op giro 26000 t.n.v. KWF Kankerbestrijding.´

Titel: MIDDAGTINTEN

Lokatie: ziekenhuis Rivierenland

Formaat: 115 x 75

Materiaal: acryl op canvas

(klik op de pijltjes om door de foto’s te scrollen)

IK BLIJ, ZIJ BLIJ, EVERYBODY HAPPY

Vorige week liep ik met 2 schilderijen het ziekenhuis in en werd aangesproken door een jongeman met krulletjes: “Bent u de dame van de Tielse Tinten?” Ja! Dat ben ik natuurlijk! Hij vertelde dat hij mijn actie erg leuk vond en dat hij zelf ook een schilderij had meegenomen. Ik was herkend! Haha! En een compliment is altijd fijn om te horen!

Ik hing de schilderijen op (7 TINTEN ZWEVEN en TINTELTINTEN), hing de kaartjes ernaast en liep richting mijn moeder op de Schakelafdeling. Ik zou na mijn bezoekje wel even wat foto’s gaan maken, maar het bezoekje duurde wat langer dan ik in mijn planning had! Mamma Luna werd voor het eerst sinds 8 weken in een rolstoel gezet en dat was natuurlijk het perfecte moment om mijn moeder ook voor het eerst sinds 8 weken weer eens mee naar buiten te nemen. Kon ze eindelijk weer eens genieten van de frisse lucht en een ander uitzicht dan de parkeerplaats van ziekenhuis Rivierenland! En ze kon meteen de nieuwste schilderijen zien die ik had opgehangen. En die vond ze natuurlijk erg mooi (want moeders vinden altijd alles mooi wat hun kinderen maken, al is zij 70 en ik 36).

Na onze wandeling besloten we ook maar even samen te lunchen in het restaurant. Als je toch op pad bent, dan moet je er ook het maximale uithalen!

In het restaurant werd ik weer aangesproken door de jongeman met de krulletjes: “Er is al een schilderij meegenomen hoor.” “Nee”, zei ik, “dat kan niet hoor, want ik heb er nog geen foto’s van gemaakt.” Maar het was waar. Toen ik op de eerste verdieping arriveerde was 7 TINTEN ZWEVEN al weg. Logisch ook! En ach, dan geen foto’s, maar gelukkig kwam even later een verpleegkundige de kamer van mijn moeder op om te vertellen dat zij dit schilderij had meegenomen, zodat ik toch nog de foto’s kon maken (“Ja, je moet ‘m nog even terughangen hoor.”).

Het gonst dus in het ziekenhuis en onder de verpleegkundigen dat ik bezig ben met dit project. En dat is gaaf! Gisteren werd ik door verschillende mensen aangesproken in het ziekenhuis (“Ben jij die dame van die schilderijen?”) om te vertellen dat ze de schilderijen zo mooi vinden. Eén verpleegster heeft een groot schilderij boven haar eettafel hangen en kreeg kippenvel toen ze ‘m voor het eerst zag. Mooi! Mooi! Mooi! Ik ben blij dat ik de gang bij de Schakelafdeling wat kleur aan het geven ben en ik vind het een fijne gedachte dat een aantal van de schilderijen terecht is gekomen bij de verpleegsters die mijn moeder verzorgen (en dan hebben ze meteen iets leukers om met m’n moeder over te praten dan kanker, lekkende stoma’s, trombose-benen, fysiotherapie en of ze wel genoeg eet en drinkt). Ik vertrouw erop dat ook de verpleegkundigen uit ziekenhuis Rivierenland een bedrag doneren op KWF Kankerstichting, al mogen de mensen die werkzaam zijn in de zorg ook wel eens gewoon iets liefs terug krijgen!